نقش سرمایه اجتماعی بر جامعه پذیری سیاسی دانش آموزان در نظام آموزش و پرورش ایران (مورد مطالعه استان مرکزی) - زنگباری رویا; اژدریزاده حسین; پوریانی محمد حسین (مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران)
در مقاله حاضر در جوامع امروزى، نقش سرمایه اجتماعى در جامعه پذیرى سیاسى دانش آموزان، در كانون مباحث سیاسى قرار دارد. آموزش و پرورش به عنوان حافظ نظام سیاسى و عامل مؤثر در توسعه سیاسى عامل اصلى جامعه پذیرى سیاسی نوجوانان و جوانان در فرهنگ سیاسى ملى است. پژوهش حاضر به بررسی نقش سرمایه اجتماعی بر جامعهپذیری سیاسی دانشآموزان در نظام آموزش و پرورش استان مرکزی پرداخته است. در صورت توفیق مدارس در جامعهپذیر کردن دانشآموزان از حیث سیاسی، نوعی همنوایی و همبستگی در بین بدنه جامعه و مدیران و حاکمان ایجاد میشود که مسیر توسعه را هموار میسازد و ضروری است عوامل موثر بر جامعهپذیری سیاسی دانش آموزان شناسایی گردد. این تحقیق به شیوه پیمایش در پی بررسی رابطه دو متغیر سرمایه اجتماعی و جامعهپذیری سیاسی است. جامعه آماری كلیه دانش آموزان دوره متوسطه دوم استان مرکزی با حجم نمونه 388 نفر به صورت پیمایشی به شیوه نمونه گیری تصادفی طبقه‌ای چندمرحلهای انتخاب شدند. تکنیک جمع آوری داده‌ها به وسیله پرسشنامه محقق ساخته انجام گرفته است. یافته‌ها حاکی از آن بود که بین متغیر سرمایه اجتماعی خانواده و جامعهپذیری سیاسی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری برقرار است. همچنین دو متغیر شبکه ارتباطی دانش آموزان با معلمان و شبکه ارتباطی دانشآموزان با همسالان رابطه معنادار و ضعیفی با جامعهپذیری سیاسی داشتند. روایی پرسشنامه‌ها به شیوه صوری ارزیابی شد و پایایی با استفاده از ضرائب آلفای کرونباخ برآورد گردید.