تحلیل مفهوم توکل در زندگی سیاسی - اجتماعی امام خمینی (ره) - صانع راحله; جوان آراسته امیر; فرهودی مصطفی (مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران)
این نوشتار، آثار مقام توکل در سطوح مختلف زندگی امام خمینی(ره)، به‌ویژه در بعد اجتماعی و سیاسی، این شخصیت والا مقام را مورد بررسی قرار می‌دهد. این پژوهش با بررسی آثار و متون ایشان به این مدعای اصلی می‌پردازد که آیا امام خمینی(ره) در ارتباط با حوادث، در بعد اجتماعی و سیاسی، دارای بالاترین مرتبه توکل بوده‌اند یا نه؟ به این منظور برای دستیابی به اهداف پژوهش، این موضوع در دو بخش کلی مورد بررسی قرار گرفته است: بخش اول - معنای توکل و لوازم ویژگی‌های آن از نگاه قرآن، روایات و آثار عرفا و در بخش دوم - حوادث و اتفاقات پیش آمده در طول زندگی اجتماعی و سیاسی امام خمینی (ره) و کنش ایشان نسبت به آن مسائل از زاویه بهره گیری از توکل مورد بررسی قرار گرفته است . این پژوهش که به روش توصیفی تحلیلی سامان یافته ، نشان می‌دهد که امام خمینی (ره) با توجه به ویژگی‌های اخلاقی و عرفانی خود دارای بالاترین مرتبه از توکل بودند؛ چرا که امام در حوادثی همچون فوت فرزندشان و یا در هنگام بازگشت از تبعید به ایران با جواب «هیچ» در پاسخ خبرنگار، نشان دادند که شجاعت داشتن و راضی بودن به قضای الهی و بی تفاوتی نسبت به مدح وذم دیگران که از شاخص ترین ویژگی‌های فرد متوکل است در وجود ایشان بخوبی نهادینه شده است.