الگوی تربیت سیاسی در منظومه فکری رهبر انقلاب - زاج زاده متین; آذین احمد; ملائکه سید حسن (مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران)
این پژوهش با هدف تبیین الگوی تعلیم و تربیت سیاسی در اندیشه مقام معظم رهبری، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، از طریق تحلیل محتوای کیفی بیانات ایشان انجام شده است. روش تحقیق مبتنی بر کدگذاری استقرایی و استخراج مضامین پایه از متون سخنرانی‌ها و دیدگاه‌های معظم‌له در بازه زمانی ۱۳۶۳ تا ۱۳۹۵ است. یافته‌ها نشان می‌دهد الگوی تربیت سیاسی در منظومه فکری ایشان بر شش رکن کلان استوار است: ۱. عدالت محوری و تلفیق اخلاق و قانون به‌عنوان پارادایم حکمرانی، ۲. تربیت جامع عقلانی-معنوی در تقابل با الگوهای سکولار، ۳. مسئولیت حکومت در آموزش همگانی به‌مثابه ابزار مقاومت در برابر جهانی‌سازی، ۴. نهاد خانواده به‌عنوان ریزدولت تربیتی با محوریت نقش والدین، ۵. گفتمان مقاومت به‌مثابه هویت‌ساز در برابر استکبار، و ۶. تربیت معنوی برای آماده‌سازی جامعه در عصر ظهور. این الگو با بازتعریف مرزهای سیاست و اخلاق، حکومت را مسئول تکامل اخلاقی شهروندان و نهادینه‌سازی «هویت اسلامی-انقلابی» می‌داند. تأکید بر شایسته‌سالاری دینی، اولویت عدالت بر آزادی لیبرال، و تبدیل ارزش‌ها به هنجار سیاسی، وجوه تمایز این نظریه از الگوهای سکولار است. نتیجه پژوهش حاکی از آن است که این منظومه فکری، نه تنها چارچوبی برای «حکمرانی دینی» ارائه می‌دهد، بلکه مهندسی اجتماعی مبتنی بر آموزه‌های شیعی را به‌عنوان آلترناتیوی در برابر مدرنیته لیبرال مطرح می‌سازد. این الگو پرسش‌های نظری قابل توجهی درباره امکان تلفیق ثبات ارزشی و نوآوری در جوامع پساانقلابی ایجاد می‌کند.