باورهای عامیانه ماه در فرهنگ عامه و شعر محلیاستان کهگیلویه و بویراحمد - رضوانی نیا محمد; خالق زاده محمد هادی; فاموری مهدی (مطالعات سیاسی-اجتماعی تاریخ و فرهنگ ایران)
هدف از این پژوهش باورهای عامیانه ماه در شعر محلی مردم استان کهگیلویه و بویراحمد می‌باشد. ادبیات عامیانه اصولاً از فرهنگ قوم یا گروهی سرچشمه میگیرد که از نسلی به نسل دیگر و غالباً به‌صورت شفاهی یا همان سینه‌به‌سینه انتقال مییابد و بدین گونه باورها، آداب‌ورسوم، اخلاق، اندیشه عمر و به‌طورکلی زندگی آنان را در طول تاریخ به نسلهای بعد منتقل میکند؛ تا فرهنگ یک قوم و یک ملت شناخته‌شده و باقی بماند. هدف از انجام این مقاله بررسی ماه در ادبیات عامیانه است که به روش کتابخانهای و به شیوۀ توصیفی ـ تحلیلی انجام‌شده است. حاصل پژوهش نشان میدهد که اجرام آسمانی و به‌خصوص ماه به‌طور گستردهای در ادبیات عامیانه وارد شدهاند و ازآنجاکه قدما باور داشتند که اجرام آسمانی در زندگی انسانها تأثیر دارند، به همین خاطر این اجرام با بسامد بالایی به فرهنگ عامیانه مردم وارد شدهاند و شاعران و نویسندگان فارسی از آن مضامین مختلفی ساختهاند. باورهای ارتباط کسوف ماه و اژدها، رنگرزی ماه، ماه و کتان، ماه و عوعو سگ، ماه و جوزا و ... از جمله مواردی است که در فرهنگ‌عامه آمدهاند. در باورهای عامیانه ماه در شعر محلی مردم استان کهگیلویه و بویراحمد هر جا واژه ماه آمده است تشبیهی است هنرمندانه به رخساره معشوق که شباهتی به زیبایی ماه آسمان دارد و مردم این دیار باور دارند که زیبایی ماه وصف‌ناپذیر و فناناپذیر می‌باشد.