(untitled) (پژوهش‌های تطبیقی فقه، حقوق و سیاست)
تعهد به بیع از موضوعات چالش برانگیز در زمینه حقوق قراردادهاست که وضعیت و آثار آن، میان حقوقدانان موضوع بحث و گفتوگو است. بر همین اساس، مقاله حاضر به بررسی تعهد به بیع و ضمانت‌های اجرای آن در حقوق ایران با نگاهی به حقوق فرانسه پرداخته است که با نگرشی تطبیقی، دیدگاهی روشن از تعهد به بیع ترسیم نماید. این مقاله توصیفی تحلیلی است و با استفاده از روش کتابخانه‌ای به بررسی سؤال مورداشاره پرداخته است. یافته‌های تحقیق نشان میدهد حقوق ایران، تعهد به بیع را نمیتوان بیع دانست بلکه یکی از مصادیق قرارداد نامعین و در قالب تعهد به انتقال قراردادی قابل تبیین است که ضمانت اجری آن نیز الزام به اجرای تعهد و پرداخت خسارت می‌باشد. زیرا با تعهد به بیع، قراردادی بین طرفین منعقد شده است و این تعهد نیز مطابق مواد 10 و 219 قانون مدنی و اصل لزوم در قراردادها برای هر دو طرف الزام‌آور است و متعهدله می‌تواند به‌واسطه تعهد مقدماتی الزام متعهد را به اجرای تعهد اصلی بخواهد. در صورت انعقاذ قرارداد معارض با تعهد به بیع که اجرای آن را ممتنع سازد، معامله دوم صورت گرفته صحیح بوده و متعهد ملزم به پرداخت خسارت به متعهدله است. در حقوق فرانسه نیز تعهد به بیع پذیرفته‌شده و به‌عنوان تعهد به انتقال قراردادی دارای آثار حقوقی است. در حقوق این کشور نیز الزام به اجرای تعهد و پرداخت خسارت مهم‌ترین ابزارهای ضمانت اجرای تعهد به بیع است.